Danmaku

posted on 11 Nov 2011 00:39 by extgtouhou

 

 

 

การดันมาคุคือการต่อสู้ตามแบบฉบับในเกนโซเคียว

เน้นการซัดห่ากระสุน และใช้กำลังทางร่างกายเข้าต่อสู้กัน

 

 

 

 

 

 

สาเหตุการดันมาคุ

 

- เพื่อต้องการตัดสินอะไรซักอย่าง ผู้แพ้ไม่มีสิทธิ์พูด /ใช้กำลังนั่นเอง

- แก้เบื่อ /เป็นโยวไคมาหลายปี มันไม่มีอะไรทำ

- เพื่อให้มนุษย์เสียเปรียบน้อยลง /ไม่ว่ามนุษย์ก็มีสิทธิ์ชนะโยวไคได้ถ้าอยู่ในกฎนี้

- กระชับมิตร /มาสู้กันซักตั้งสิ สหาย!!!

 

 

โดยสิ่งที่ต้องมีในการดันมาคุ

 

- สเปลการ์ด

- สกิลการ์ด

- ท่าโจมตี

- พลังพิเศษอะไรซักอย่างของผู้เล่นที่กำหนดไป /เช่นบินเร็วปานพายุ

(แต่พลังของบางคนก็ใช้อะไรไม่ได้ในการดันมาคุเลย ก็อย่าได้เสียใจไป)

- แรงต่อสู้ซักหน่อย /มิเช่นนั้นก็จะโดนสอยอย่างไว

- การ Graze (หลบกระสุน)

 

สเปลการ์ด คือ ท่าโจมตีที่รุนแรง"กว่า"ท่าโจมตีของตัวละคร

สกิลการ์ด คือ ท่าโจมตี หรือ ซัพพอร์ต

โดยทั้งหมด มีดังนี้

 

 

 

ท่าโจมตี

ใช้ได้เลย โดยไม่ต้องใช้สเปลการ์ด

/แนะนำให้เกิน 2

เช่นโยวไคหมวยตนหนึ่ง ใช้ท่า

 

紅砲 (โควโฮว) //ปืนใหญ่แดง

 

คำอธิบาย :

ปล่อยก้อนพลังปราณที่ขัดเกลาแล้วขึ้นไปในมุมเฉียง

ก่อนยิงจะถือว่ากำปั้นเป็นการโจมตีแบบประชิด

ใช้ได้ดีในการตอบโต้ศัตรูบนอากาศทั้งระยะใกล้และไกล

 

 

 

ท่าพิเศษ(สกิลการ์ด)

 

ไม่สามารถใช้ได้บ่อยๆ และใช้ติดต่อกันรัวๆไม่ได้

/แนะนำให้เกิน 2

เช่นมิโกะสามัญสำนึกคนหนึ่ง ใช้ท่า

 

波起こし (นามิโอโคชิ) //ก่อเกิดคลื่น

คำอธิบาย :

ห่ากระสุนที่เป็นสายน้ำซัดบนพื้นซ้ายขวา

ยิ่งน้ำไหลไปไกลก็ยิ่งอ่อนแรง แต่ระยะการพุ่งของน้ำไม่มีสิ้นสุด

และสามารถลบห่ากระสุนของศัตรูได้

 

 

 

สเปลการ์ด

 

ราวกับไม้ตายที่รุนแรงกว่า 2 อันด้านบนมาก แถมยังมีติดต่อกันหลายฮิต

สร้างแดมเมจอย่างต่อเนื่อง

และแน่นอน ใช้ได้ไม่บ่อยไม่รัว

/แนะนำให้มีพอประมาณ 3-6

เช่นโยวไคมิติตนหนึ่ง ใช้ท่า

 

廃線「ぶらり廃駅下車の旅」 (ไฮเซน「บุราริไฮเอคิเกะชะโนะทาบิ」)

//เส้นทางร้าง「การเดินทางลงจากรถไฟที่สถานีร้างอย่างไร้จุดหมาย」

 

 

คำอธิบาย :

กระบวนท่าใหญ่ซึ่งโจมตีแบบทะลุทะลวงด้วยรถไฟฟ้าที่เลิกใช้งานแล้วจากช่องว่าง

ไม่สามารถป้องกันหรือเกรซรถไฟได้ ทั้งยังมีพลังโจมตีสูงส่งอย่างมาก

แลกกับข้อเสียคือต้องใช้เวลานานในการเปิดช่องว่าง

 

 

 

ผุ้ใดต้องการจะดันมาคุ

ก็คิดชื่อการ์ด หรือ ท่าโจมตีต่างๆของท่านไว้ด้วย

ท่านสามารถเลี่ยงการดันมาคุได้ และ จะขอดันมาคุกับผู้ใดก็ได้ ถ้าต่างฝ่ายต่างต้องการ

โดย หลักการคิดชื่อสเปล

 

 

 

ท่าโจมตี

 

"ชื่อท่าของท่าน"

 

 

สกิลการ์ด

 

"ชื่อท่าของท่าน"

 

 

สเปลการ์ด

 

คำนามเกริ่นชื่อท่า 「ชื่อท่าของท่าน」

 

 

//จะเป็นภาษาอะไรก็ได้ ถ้าเป็นญี่ปุ่นหรืออังกฤษก็ขอมีคำแปลไทยกำกับด้วย

และต้องมีคำอธิบายท่านั้นๆด้วย

 

 

 

เช่น

 

 

Maya 「Extrude」

ยันต์มายา 「เอกสทรูท」

 

 

อธิบาย :

ทำให้พื้นดิน ยืดขึ้นและหดลงแบบสุ่มอย่างรวดเร็ว

ส่งผลให้ศัตรูรับแดมเมจจากภาคพื้นดินอย่างต่อเนื่อง

แต่ป้องกันจะได้รับแดมเมจลดลงเล็กน้อย

แต่ถ้ากระโดดแดชสูงขึ้นฟ้าทันก็จะไม่ได้รับการโจมตีเท่าใด

 

 

 

 

*คำเตือน - การกระโดดทำให้ไร้การป้องกัน

แนะนำให้ใช้บาเรียหรือแดชให้ทัน

การแดชกับบาเรียทำให้กระสุนธรรมดาไร้ผลได้

 

 

 

 

 

 

*เนื่องจาก ให้ง่ายต่อการเล่น*

 

ทานทีมงานจึงได้ขอให้ผู้เล่นเว้นระยะห่างในบางท่าโจมตีที่ระบุไว้

เพื่อการทำให้ไม่เกิดความได้เปรียบเสียเปรียบต่างกันเกินไป

ถ้าจะดันมาคุ สามารถไปตกลงกันเองได้ ว่าใครคือผู้แพ้ ใครคือผู้ชนะ

และ สามารถเลี่ยงการดันมาคุได้เช่นกัน

ไม่จำเป็นจะต้องดันมาคุทุกคน มิได้บังคับ

หากแต่ถ้าจะเล่น อย่าลืมคิดชื่อสเปลมาก็เพียงพอแล้ว

 

 

 

 

 

 

รายละเอียดเพิ่มเติม (credit : บลอคท่านเซ)

 

 

 

 

 

สเปลการ์ด Spell Card

 

เกมชูตติ้งแทบทุกเกมในอดีตที่ผ่านมา มักจะมีสิ่งที่เรียกว่า บอมบ์ ให้ผู้เล่นใช้อยู่เสมอ

ประโยชน์โดยทั่วไปของมันก็คือ การทำลายศัตรูและลบกระสุนทั้งหน้าจอ

แต่กระนั้นมันก็เป็นเพียง บอมบ์ เท่านั้น ไม่มีอะไรน่าจดจำเป็นพิเศษ

ส่วนฝ่ายศัตรูหรือบอสนั้น ก็มีท่าโจมตีหลากหลาย

แต่สุดท้ายผู้เล่นก็ไม่รู้จะเรียกท่าเหล่านั้นว่าอะไร

ไม่พ้นต้องเรียก ท่าที่ยิงกระจายๆพร้อมเลเซอร์ ท่าที่ยิงลำแสงใหญ่ๆแล้วปาดซ้ายขวา ฯลฯ

แต่ในที่สุด วงการเกมชูตติ้งก็บังเกิดสิ่งที่น่าอัศจรรย์ขึ้น นั่นก็คือ สเปลการ์ด ครับ

อันที่จริงมันก็คือ การใส่ชื่อให้กับ บอมบ์ และท่าต่างๆของเหล่าบอสนั่นเอง

แต่ผลลัพธ์ที่ได้นั้นเกิดคาด เพราะมันทำให้โทโฮมีเสน่ห์และโด่งดังขึ้นอย่างมาก

 

อนึ่ง, สเปลการ์ดเป็นเพียงกระดาษที่ระบุชื่อของท่าต่างๆเท่านั้น

และมีไว้ใช้ประกาศว่าจะใช้ท่าอะไรเท่านั้น

ไม่ได้เป็นไอเทมวิเศษที่สามารถยิงนั่นปล่อยนี่ออกมาได้แต่ประการใด

และ บ่อยครั้งที่เป็นเพียงการตั้งชื่อให้ฟังดูโอเวอร์เท่านั้น

มิใช่ว่ามีสิ่งนั้นอยู่ในครอบครองจริงๆ (เช่น สเปลการ์ดที่ตั้งเป็นชื่ออาวุธเทพต่างๆ)

 

กฎของเกนโซวเคียว

 

เนื่องจากที่นี่ไม่มีรัฐบาล ไม่มีรัฐประหาร ศาลเจ้าไม่ใช่ศาลเตี้ย (แต่ก็คล้ายๆว่าจะเป็นอย่างนั้น)

จึงอาจเรียกว่าเป็นแดนมิคสัญญีโดยสมบูรณ์ก็ว่าได้

ที่นี่อุดมไปด้วยเหล่าโยวไคที่แข็งแกร่ง และมนุษย์(บางคน)ที่ไม่ด้อยไปกว่ากัน ดังนั้น...

หากการเจรจาครั้งใดไม่เป็นผลแล้วล่ะก็....ต้องตัดสินกันแพ้ชนะด้วยการ ดันมาคุ เท่านั้น !

 

...หากแต่...

 

พวกเธอนั้นแข็งแกร่งมากเสียจนเกนโซวเคียวน้อยๆ

ไม่อาจทนรับความเสียหายจากการต่อสู้ของพวกเธอได้

การต่อสู้อย่างเอาจริงจึงเป็นสิ่งต้องห้าม

มิโกะจึงได้ตราบทบัญญัติชื่อ Spell Card Rule ขึ้น

เพื่อให้การต่อสู้ มีลักษณะคล้ายการแข่งขัน

และสามารถรู้ผลได้โดยที่ไม่ก่อความเสียหายต่อสิ่งแวดล้อมมากนัก

โดยทั้งสองฝ่ายจะต้องประกาศจำนวนสเปลการ์ดที่ตนจะใช้ในการประลอง

และเมื่อใช้สเปลการ์ดจนหมดแล้ว ก็ต้องยอมรับความพ่ายแพ้แต่โดยดี

ส่วนผู้ชนะก็ไม่มีสิทธิโจมตีซ้ำแก่ผู้แพ้

 

ดันมาคุ Danmaku

 

แปลกันตรงๆเลยว่า ม่านกระสุน , ห่ากระสุน

ในโทโฮนี้ก็คือ การต่อสู้กันไม่ว่าจะแบบยิงหรือแบบประชิดตัวก็ตาม

(เพราะยังไงก็มีกระสุนเป็นองค์ประกอบเสมออยู่ดี)

คำคำนี้เป็นคำที่มักจะได้ยินคู่กับเกมโทโฮอยู่เสมอ